„Ślepnąc od świateł” to polski serial kryminalny produkcji HBO, oparty na bestsellerowej powieści o tym samym tytule autorstwa Jakuba Żulczyka. Serial, wyreżyserowany przez Krzysztofa Skoniecznego, jest mrocznym, psychodelicznym portretem współczesnej Warszawy.
Serial skupia się na postaci Kuby (Kamil Nożyński), trzydziestokilkuletniego, introwertycznego i cynicznego dilera kokainy.
Życie Kuby: Kuba prowadzi perfekcyjnie zorganizowane, choć puste życie. Obraca się w świecie zamożnych klientów: artystów, polityków, celebrytów i biznesmenów. Jego dni i noce są zdominowane przez telefony, dostawy i transakcje. Otacza się luksusem – jeździ drogim samochodem, wynajmuje eleganckie mieszkanie i nosi markowe ubrania, ale pozostaje emocjonalnie odcięty od świata.
Tydzień Przed Świętami: Akcja serialu obejmuje zaledwie siedem dni bezpośrednio poprzedzających Boże Narodzenie. Jest to dla Kuby tydzień kryzysu egzystencjalnego. Ma kupiony bilet w jedną stronę do Kostaryki, planując ucieczkę od swojego dotychczasowego życia.
Spirala Przemocy: W miarę zbliżania się terminu wylotu, jego precyzyjny świat zaczyna się sypać. Na jego drodze ponownie staje Dario (Jan Frycz), legendarny, psychopatyczny gangster, który niedawno wyszedł z więzienia i ma swoje własne, mroczne porachunki. Spotkanie z Dariem oraz narastający chaos i przemoc w środowisku Kuby zmuszają go do konfrontacji ze sobą samym i z mroczną stroną jego działalności.
To, co wyróżnia „Ślepnąc od świateł”, to nie tylko kryminalna intryga, ale przede wszystkim unikatowy, hipnotyzujący styl:
Portret Warszawy: Miasto jest pokazane jako mroczny, neonowy labirynt, który pulsuje energią i dekadencją. To miasto, które nigdy nie śpi, pełne samotności i rozwarstwienia społecznego.
Opowieść Opowiadana Obrazem: Reżyseria jest bardzo autorska i wizualna. Duże znaczenie mają długie ujęcia, ścieżka dźwiękowa (muzyka elektroniczna i hip-hop) oraz minimalne, niemal beznamiętne dialogi Kuby. Serial przypomina senny koszmar, jest stylizowany, brutalny i jednocześnie poetycki.
Głos Wewnętrzny: Narracja jest często prowadzona przez wewnętrzny monolog Kuby, który dzieli się ze słuchaczami swoimi cynicznymi, ale i głęboko filozoficznymi refleksjami na temat życia, pieniędzy, samotności i upadku moralnego.
Serial jest chwalony za obsadę, w której obok debiutującego w głównej roli rapera Kamila Nożyńskiego, pojawiają się wybitni aktorzy w rolach drugoplanowych (m.in. Jan Frycz, Robert Więckiewicz, Eryk Lubos). Krytycy docenili przede wszystkim:
Jana Frycza jako Dario (za stworzenie jednej z najbardziej przerażających i magnetycznych postaci polskiego serialu).
Wierność literackiemu pierwowzorowi (chociaż serial jest nieco bardziej psychodeliczny).
Wizualny rozmach i odwagę artystyczną w przedstawieniu mrocznego oblicza stolicy.
„Ślepnąc od świateł” to intensywna, bezkompromisowa i gorzka refleksja nad współczesnym społeczeństwem, uzależnieniem i brakiem autentyczności.