Historia zapory pilchowickiej to fascynuj\u0105ca opowie\u015b\u0107 o in\u017cynierii, sile natury i d\u0105\u017ceniu do ochrony ludno\u015bci przed niszczycielskimi powodziami. Budowla, kt\u00f3ra w chwili powstania by\u0142a najwi\u0119ksz\u0105 kamienn\u0105 zapor\u0105 w Europie, do dzi\u015b zachwyca swoj\u0105 skal\u0105 i jest wa\u017cnym elementem hydrotechnicznym na Dolnym \u015al\u0105sku.<\/p>\n
Bezpo\u015brednim impulsem do podj\u0119cia decyzji o budowie zapory by\u0142a katastrofalna pow\u00f3d\u017a, kt\u00f3ra nawiedzi\u0142a Dolny \u015al\u0105sk w lipcu 1897 roku<\/b>. W jej wyniku rzeka B\u00f3br wyla\u0142a, powoduj\u0105c olbrzymie straty materialne i zagro\u017cenie dla \u017cycia mieszka\u0144c\u00f3w. W odpowiedzi na te wydarzenia, 3 lipca 1900 roku podj\u0119to decyzj\u0119 o wzniesieniu zapory, kt\u00f3ra mia\u0142a chroni\u0107 dolin\u0119 Bobru przed podobnymi kataklizmami w przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\nProjekt i budowa<\/h3>\n
Projekt zapory powsta\u0142 pod kierownictwem wybitnego hydrotechnika, profesora Ottona Intzego<\/b> oraz dr. Curta Bachmanna<\/b>. Budow\u0119 powierzono firmie B. Liebold & Co. AG, a prace budowlane rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 w 1902 roku i trwa\u0142y a\u017c do 1912 roku<\/b>.<\/p>\n
Proces budowy by\u0142 skomplikowany i wymagaj\u0105cy, a robotnicy musieli zmierzy\u0107 si\u0119 z trudnymi warunkami geologicznymi. Przed rozpocz\u0119ciem wznoszenia muru zapory, konieczne by\u0142o:<\/p>\n
Wydr\u0105\u017cenie tunelu (sztolni) o d\u0142ugo\u015bci 383 m<\/b>, kt\u00f3ry mia\u0142 odprowadza\u0107 wody rzeki B\u00f3br na czas budowy.<\/p>\n<\/li>\n Zbudowanie tymczasowych przegr\u00f3d (grobl), aby skierowa\u0107 nurt rzeki do tunelu.<\/p>\n<\/li>\n Wbicie si\u0119 na kilka metr\u00f3w w g\u0142\u0105b litej ska\u0142y, aby odpowiednio osadzi\u0107 fundamenty zapory.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n Pomimo trudno\u015bci, w tym podtopie\u0144 placu budowy w latach 1906, 1908 i 1909, prace posuwa\u0142y si\u0119 naprz\u00f3d.<\/p>\n 20 czerwca 1908 roku uroczy\u015bcie wmurowano kamie\u0144 w\u0119gielny.<\/p>\n<\/li>\n W latach 1905\u20131906, r\u00f3wnolegle do budowy zapory, powsta\u0142 s\u0142ynny most kolejowy<\/b> nad przysz\u0142ym jeziorem, kt\u00f3ry do dzi\u015b jest unikatowym zabytkiem.<\/p>\n<\/li>\n W 1910 roku rozpocz\u0119to budow\u0119 elektrowni wodnej u podn\u00f3\u017ca zapory.<\/p>\n<\/li>\n<\/ul>\n Oficjalne otwarcie zapory w Pilchowicach mia\u0142o miejsce 16 listopada 1912 roku<\/b>. Uroczysto\u015bci u\u015bwietni\u0142 swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 sam cesarz Wilhelm II<\/b>, kt\u00f3ry przyby\u0142 na miejsce poci\u0105giem.<\/p>\n W momencie oddania do u\u017cytku zapora by\u0142a jedn\u0105 z najwi\u0119kszych inwestycji hydrotechnicznych w Niemczech i na \u015bwiecie. Mia\u0142a 62 metry wysoko\u015bci (niekt\u00f3re \u017ar\u00f3d\u0142a podaj\u0105 69 m), a jej korona mierzy\u0142a 270 metr\u00f3w d\u0142ugo\u015bci. Powsta\u0142y w wyniku jej budowy zbiornik, Jezioro Pilchowickie, ma powierzchni\u0119 240 ha i jest najwi\u0119kszym akwenem w Sudetach Zachodnich.<\/p>\n\n\n\n
Uroczyste otwarcie i znaczenie<\/h3>\n