„Niezawistna Ósemka” (ang. „The Hateful Eight”) to western w reżyserii Quentina Tarantino, wydany w 2015 roku. Film jest znany z charakterystycznego stylu reżysera, w tym ostrej dialogi, intensywnej przemocy i mistrzowskiego budowania napięcia.
Akcja filmu rozgrywa się kilka lat po wojnie secesyjnej. John „The Hangman” Ruth (Kurt Russell) przewozi więźniarkę Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) do miasteczka Red Rock, aby tam została powieszona. Podczas podróży przez zasypane śniegiem Wyoming, napotykają dwóch mężczyzn: majora Marquisa Warrena (Samuel L. Jackson), łowcę nagród, oraz Chrisa Mannixa (Walton Goggins), który twierdzi, że jest nowym szeryfem Red Rock.
Z powodu nadciągającej burzy śnieżnej, cała czwórka postanawia schronić się w przydrożnym zajeździe Minnie’s Haberdashery. Na miejscu spotykają tajemniczą grupę: Bob (Demián Bichir), który twierdzi, że opiekuje się zajazdem podczas nieobecności Minnie, Oswald Mobray (Tim Roth), kat z Red Rock, Joe Gage (Michael Madsen), spokojny kowboj, oraz Sanford Smithers (Bruce Dern), były generał Konfederacji.
W miarę jak burza przybiera na sile, napięcie między bohaterami rośnie. John Ruth podejrzewa, że ktoś w grupie może planować uwolnienie Daisy. Major Warren, wysławiający się w swoim ciętym stylu, również zaczyna prowokować innych, szczególnie generała Smithersa, co prowadzi do konfrontacji i ujawnienia kolejnych tajemnic.
Po serii brutalnych i zaskakujących wydarzeń, które doprowadzają do śmierci kilku postaci, okazuje się, że Joe Gage, Bob i Oswald Mobray są wspólnikami Daisy, a ich celem jest uwolnienie jej. Dochodzi do krwawego starcia, w którym Marquis Warren i Chris Mannix, mimo swoich różnic, podejmują próbę przetrwania.
Film kończy się dramatycznie, z kilkoma ocalałymi bohaterami, którzy walczą o życie. Ostatecznie Warren i Mannix, ciężko ranni, decydują się powiesić Daisy, kończąc jej podróż na szubienicę, tak jak zaplanował to John Ruth. W ostatnich chwilach filmu, obaj czytają list rzekomo od Abrahama Lincolna, który Warren nosił przy sobie przez cały czas, przypominając sobie ideały i nadzieje na lepsze jutro.
Tarantino po raz kolejny dostarcza filmu pełnego intensywnych dialogów, złożonych postaci i brutalnych scen. Muzyka Ennio Morricone, która zdobyła Oscara, doskonale podkreśla atmosferę filmu.