„Kompleks Portnoya” (oryg. „Portnoy’s Complaint”) to powieść autorstwa Philipa Rotha, opublikowana w 1969 roku. Jest to kontrowersyjna i prowokacyjna książka, która przedstawia monolog głównego bohatera, Aleksandra Portnoya, skierowany do jego psychoanalityka. Powieść jest uznawana za jedno z najważniejszych dzieł literatury amerykańskiej XX wieku.
„Kompleks Portnoya” jest napisany w formie pierwszoosobowej narracji, co pozwala czytelnikowi na głęboki wgląd w myśli i uczucia głównego bohatera. Styl Rotha jest pełen humoru, ironii i sarkazmu, co nadaje książce lekkości, pomimo ciężkich tematów, które porusza. Narracja jest dynamiczna i pełna emocji, co sprawia, że książka jest niezwykle wciągająca.
„Kompleks Portnoya” to książka, która z jednej strony jest pełna humoru i ironii, a z drugiej strony głęboko analizuje problemy emocjonalne i seksualne głównego bohatera. Jest to opowieść o buncie przeciwko rodzinnym i społecznym oczekiwaniom, a także o poszukiwaniu własnej tożsamości. Książka jest jednocześnie kontrowersyjna i przełamująca tabu, co czyni ją ważnym i wpływowym dziełem literatury współczesnej.